امید بهار (Hope of Spring)

در دل شب‌های سرد و بی‌صدا نور می‌تابد ز عمق لحظه‌ها گرچه طوفان شاخه‌ها را خسته کرد باز می‌روید گل از این خاک‌ها

Dar dele shabhā-ye sard o bi-sedā Noor mitābad ze omghe lahzehā Garche toofān shākhehā rā khaste kard Bāz mi-rooyad gol az in khākh-hā

In the heart of cold and silent nights, Light shines from the depths of moments. Though the storm has tired the branches, Flowers will bloom from this soil once again.